آنتی اکسیدانت هاAnti_Oxidants

اشیایی که از پلیمرها ساخته می شوند امکان تخریب اکسیداسیونی داشته و عمر سرویس دهی آن ها کوتاه می شود. تخریب اکسید اسیونی می تواند منجر به تغییر رنگ، افت استحکام کششی و استحکام ضربه ای و سایر خواص پلیمرها شود. اولین مرحله فرآیند تخریب اکسیداسیونی تشکیل رادیکال های آزاد ماکرو مولکول ها می باشد. رادیکال های آزاد فوق به روش های زیر حاصل می شوند: از شکسته شدن زنجیرهای مولکولی در حین فراروش یا مخلوط شدن ، قرار گرفتن در معرض نور، باقی ماندن کاتالیست در محیط یا ناخالصی فلزات واسطه موجود قرار گرفتن در معرض ازن. بطور کلی دو نوع آنتی اکسیدان وجود دارد.

۱- آنتی اکسیدان های نوع اول

۲- آنتی اکسیدان های نوع دوم.

آنتی اکسیدان های نوع اول با دادن یک هیدروژن (معمولا از OH یا NH )به رادیکال آزاد عمل می کنند. رادیکال های AO0 نتیجه شده معمولا بوسیله رزونانس پایدار می شوند و مانع انتشار در مراحل بعدی می گردند. بعنوان مثال می توان از فنل های غیر آزاد و آمین های آروماتیک نام برد.

آنتی اکسیدان های نوع دوم با تخریب رادیکال های پراکسیدی تولید شده در فرآیند اکسیداسیون پلیمرها را محافظت اکسیداسیونی می کنند. برای مثال دی الکیل تیواسترها به سولفون ها اکسیده می شوند در حالی که فسفیت ها به فسفات اکسیده می گردند. در عمل برای رسیدن به نتیجه بهتر معمول است که از دو یا چند آنتی اکسیدان در یک آمیزه پلاستیکی استفاده شود. در حقیقت استفاده از یک آنتی اکسیدان نوع اول مثل فنل غیر آزادبا یک آنتی اکسیدان نوع دوم مثل فسفیت یا تیواستر، یک هم نیروزایی واقعی نتیجه می شود . محافظت بیشتری نسبت به یک AO0 تنها ایجاد می گردد. واضح است که AO0 نوع دوم می تواند AO نوع اول را مجددا تولید کند.

استعداد یک پلیمر برای اکسید شدن عموما به ساختمان آن بستگی دارد. پلیمرهای حاوی مواضع غیراشباع مانند پلی استایرن بهبود یافته با لاستیک خیلی مستعد اکسید شدن هستند در حالی که پلیمرهای خطی اشباع حاوی کربن های نوع دوم در زنجیر اصلی (مانند پلی اتیلن خطی) حداقل استعداد اکسید شدن را دارند. پلیمرهای اشباع حاوی کربن های نوع سوم در زنجیراصلی (مثل پلی پروپیلن) بیشتر از پلیمرهای خطی اشباع با کربن های نوع دوم در زنجیر اصلی استعداد اکسیده شدن را دارند. بنابراین پلیمرهای غیراشباع بیشترین مقدار AO0 را احتیاج دارند در حالی که پلیمرهای خطی بدون اشباع بدون کربن نوع سوم به حداقل مقدار AO0نیاز دارند.

چون پارامترهای زیادی هست که باید مدنظر باشند انواع آنتی اکسیدان های مختلف برای انتخاب وجود دارند تعدادی از این پارامترها عبارتند از :مؤثر بودن قابل استخراج بودن، قیمت سازگاری با پلیمر، رنگ بری شکل و حالت فیزیکی ، فراریت آلودگی،

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق مادی و معنوی برای این وبسایت محفوظ می باشد.